3 dni temu sprzątałem dom bo zbliżała się Wielkanoc, dziś robię to znowu bo teraz przecież trzeba posprzątać po świętach.
Spęd rodzinny trwał w moim wykonaniu zaledwie 4 godziny. O 13:59 wróciłem do Wrocławia.
Nie ma to jak żurek, biała tłusta kiełbaska, tony jajek, 4 rodzaje sałatek, kilka ciast no i wódeczka na śniadanie – osobiście nie pogardziłbym jogurtem z musli.
Chrześniak, którego nie widziałem 1,5 roku – tak jak myślałem – bał się mnie i ciągle uciekał. Nie pomogły nawet prezenty, którymi próbowałem go przekupić i nadrobić stracony czas.
Babcia przy śniadaniu snuła opowieści o swoich chorobach, głównie żylakach, wrzodach, o tym jak pięknie ksiądz proboszcz w kościele odprawił dziś mszę, i jak ludzie pięknie śpiewali. Nawet nie oszczędziła nam szczegółowych opisów niedoskonałości swojego ciała, nawet zabrała się za odwijanie bandaża żeby, co niektórzy mogli lepiej i bardziej precyzyjnie się przyjrzeć co może człowieka spotkać na stare lata.
Naturalnie na śniadanie spóźniliśmy się ponad 30 minut, ale gdy tato wybąkał że to dlatego że byliśmy na porannej mszy, babcia przerwała w pół słowa i dala spokój. Oniemiała, że zięć okazał się prawdziwą opoką dla tradycji i religii w naszej rodzinie. Ojciec po prostu momentalnie urósł w jej oczach. A tak naprawdę to strasznie wszyscy rano się guzdraliśmy i stąd ten poślizg.
Klan krytykował mnie, że wychudłem, że łysieje, że nadal nie mam żony i dziecka, że ciągle się bawię, podczas gdy mój młodszy kuzyn lat 22 – ma już żonę, dziecko i nawet mieszkanie. Jakoś wszyscy zgodnie przemilczeli nagle fakt, że nie pracuje, utrzymuje go matka, zakończył karierę naukowa na maturze i ma wyrok w zawieszeniu… no ale co tam – przecież najważniejsze że wie do czego służy mu fajfus!!!