Podczas kolacji kolega podsunął mi niezły pomysł na prezent na walentynki. Pomysł niemal od razu zamienił się w czyn – w kwietniu zabieram M do Madrytu.

Dotychczas przeważnie trafiałem na typowych zwierzaków, co tylko potrzebowali ode mnie żeby strzelić im gola. Stąd może zrodził się w mojej głowie pomysł by być najlepszym facetem dla M, takim jakiego sam zawsze chciałem spotkać. I cieszyć się za każdym razem kiedy udaje mi się wywołać ‘soriso’ na jego twarzy.

Swiss i Lufthansa prześcigają się w walce o klienta i kiedy widzę kolejną promocje nie mogę się powstrzymać żeby gdzieś się polecieć. Przestało zależeć mi już na milach a na Senatora szans nie mam. Ile razy teraz znajduje tani bilet po prostu rezerwuje termin na weekend.
Wyjazd do Wielkiej Brytfanii to właśnie wynik tak szybko podjętej decyzji. Znalazłem bilet, sprawdziłem czy termin nie koliduje z czymś ważnym (M w tym czasie będzie w Bari) i zrobiłem rezerwacje. Dopiero w domu dostało mi się po głowie, że zapomniałem pamiętać o kimś równie ważnym – okazało się że nie będzie z kim zostawić sierściucha. Na pocieszenie wyobrażałem sobie, że do marca zdążę go otruć…

Moje dwa światy, które się nie przenikają: raz spanie w gościach na dmuchanym materacu a raz w hotelu na łóżku na którym zmieściłoby się 5 osób albo kompot z rabarbaru do obiadu i butelka Don Perignon do kolacji.

Żeby zrównoważyć to swoje bujanie w obłokach pomyślałem też o swoich bliskich. Wysłałem bratu bilet na samolot do Zurychu. Nie miał planów na majowy weekend, czemu nie miałbym mu zorganizować ciekawych kilka dni u nas.