Lot z Frankfurtu do Ponta Delgada trwał prawie pięć godzin. Dopiero gdy usłyszałem ten komunikat od pilota, dotarło do mnie, jak daleko położone są te portugalskie wyspy na Atlantyku. Tym razem nie udało się nam siedzieć z K. obok siebie, ale to bez znaczenia bo oboje i tak przesypialiśmy większość lotu.
Na miejscu przywitała nas przyjemna, wiosenna aura – 22°C i łagodne słońce. Do hotelu dotarliśmy błyskawicznie, w niespełna 10 minut. Mieliśmy szczęście bo pokój był już gotowy, bez konieczności czekania na zameldowanie – po prostu idealne rozpoczęcie urlopu.
Zaraz potem wybraliśmy się na lunch lokalne przysmaki pt. grillowane ślimaki i małże gotowane na parze. Do tego po dwie lampki mocno schłodzonego portugalskiego wina, które, jak to w Portugalii, zawsze nalewane jest po brzegi, nie jak u nas do połowy. Jedynym w sumie zgrzytem było to, że właściciele preferowali płatność gotówką, co sugerowało, że fiskus raczej nie wie o ich działalności.
sabera myśli zapisane, czyli internetowa ziemia obiecana współczesnego narcyza i lansera.
Jestem szczęściarzem, w czepku urodzony, z poukładanymi priorytetami, który podąża za swoją pasją. Lubię pisać bloga, bo w ten sposób obserwuję siebie i całą resztę. Udowodniłem sobie, że jestem człowiekiem wolnym i otwartym. To bardzo przyjemne uczucie, zrobić w życiu coś dla siebie, wbrew temu co mówią inni, co wypada, co należy albo trzeba.
Czasem mam wrażenie, jakbym dopiero co skończył studia, niedawno zaczął pracować, dopiero co wyemigrował z Polski, rzucił pracę, wyruszył w podróż dokoła świata, odwiedził ponad 90 krajów. Innym razem łapię się za głowę, ile to już lat minęło, ile po drodze się wydarzyło. Czas jest fajną materią, taką bezkresną i niedotykalną. Fajnie obserwować emocje swoje i innych. Elektroniczny pamiętnik staram się prowadzić w miarę systematycznie – to jedna z niewielu rzeczy, które w życiu robie naprawdę regularnie, bo zwykle na bakier u mnie z obowiązkowością. Czasem wracam do spraw np. sprzed roku i okazuje się, że gdy patrzę na tamten czas choćby z perspektywy dwunastu miesięcy, widzę, że był on naprawdę wypełniony.
Myślę że gdyby nie ten blog, brakowałoby mi życiowego „pionu”. A tak zawsze mogę spojrzeć na przeszłość z dystansu i zobaczyć czy udało mi się zrealizować swój zamierzony plan, zweryfikować gdzie popełniłem błędy albo po prostu pamiętać o tych wszystkich miłych wydarzeniach, których byłem uczestnikiem.
saberblog 
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.