Sklep, w którym obsługa klienta jest opcją dodatkową

Są sklepy, do których wchodzi się po zakupy, a wychodzi z poczuciem, że właśnie uczestniczyło się w jakimś eksperymencie społecznym. Salon Rituals w dużej galerii wrocławskiej zdecydowanie należy do tej drugiej kategorii.

Scenariusz był prosty: spiesząc się na pociąg, postanowiłem kupić kuzynce prezent. Wybrałem kilka drobiazgów i zestaw upominkowy, po czym ustawiłem się przy kasie. Przede mną pięć osób. Normalna sytuacja, gdyby nie fakt, że na sali znajdowało się około dwunastu pracownic, a obsługą klientów zajmowała się dokładnie jedna. Pozostałe jedenaście najwyraźniej uczestniczyło w jakimś tajnym projekcie korporacyjnym a może testowały nową strategię sprzedaży pod roboczym tytułem: „Jak wyglądać na bardzo zajętą, nie wykonując żadnej pracy?”.

Ponieważ czas naglił, uprzejmie zapytałem panią przy kasie, czy mogłaby poprosić którąś z koleżanek o uruchomienie drugiej kasy i tu zaczęła się prawdziwa magia obsługi klienta. Zamiast odpowiedzi otrzymałem spojrzenie, którego nie powstydziłaby się sarenka Bambi oślepiona światłami samochodu. Oczywiście bez żadnej reakcji, propozycji rozwiązania problemu czy choćby próby wykazania odrobiny inicjatywy. Najwyraźniej samo wypowiedzenie słowa „druga kasa” przekraczało zakres kompetencji stanowiska. Jakoś nie chciałem już dłużej zakłócać tego starannie zorganizowanego bezruchu, tylko zostawiłem wybrane zakupy i wyszedłem, bez prezentu, za to z bardzo konkretnym doświadczeniem zakupowym.

Muszę przyznać, że dawno nie widziałem tak imponującej dysproporcji między liczbą pracowników a efektywnością ich pracy – dwanaście osób na sali, jedna czynna kasa i zero inicjatywy. To już nie jest zwykła nieudolność organizacyjna, to niemal instalacja artystyczna z pogranicza absurdu i wątpliwego performance’u.

Myślę że warto byłoby zmienić nazwę salonu na „Rituals – sztuka czekania, ewentualnie wprowadzić nową usługę: klient kupuje produkt, a w pakiecie otrzymuje lekcję cierpliwości i możliwość obserwowania personelu w jego naturalnym środowisku. Może się czepiam, ale obsługa klienta nie polega na samym przebywaniu w sklepie w godzinach pracy. Nie wystarczy mieć kilkanaście osób na zmianie, jeśli żadna poza jedną nie poczuwa się do odpowiedzialności za sprawną obsługę. Klient przychodzi, żeby zostawić pieniądze, a nie po to, żeby rozwiązywać problemy kadrowe i organizacyjne salonu.

Unknown's avatar

O saberblog

Sabera myśli zapisane, czyli internetowa ziemia obiecana współczesnego narcyza i lansera. Jestem szczęściarzem, chyba rzeczywiście urodziłem się w czepku, mam poukładane priorytety i co chyba najważniejsze, podążam za swoją pasją. Lubię pisać bloga, bo dzięki niemu mogę przyglądać się sobie, swoim emocjom, a przy okazji także całej reszcie świata. Udowodniłem sobie, że jestem człowiekiem wolnym i otwartym i to naprawdę przyjemne uczucie - zrobić w życiu coś dla siebie, czasem nawet wbrew temu, co mówią inni, wbrew temu, co wypada, co należy, co trzeba. Czasami mam wrażenie, jakbym dopiero co skończył studia, niedawno zaczął pracę, chwilę temu wyemigrował z Polski, rzucił wszystko i ruszył w podróż dookoła świata, akbym dopiero co odwiedził kolejny, sto któryś kraj. A innym razem łapię się za głowę i myślę: ile to już lat minęło? Ile rzeczy wydarzyło się po drodze? Czas jest fascynującą materią - bezkresną, nieuchwytną, a jednak zostawiającą po sobie ślady, lubię obserwować własne emocje, ale też emocje innych ludzi. Może właśnie dlatego ten elektroniczny pamiętnik staram się prowadzić w miarę regularnie. To zresztą jedna z niewielu rzeczy, które robię w życiu naprawdę systematycznie, bo z obowiązkowością zazwyczaj jestem trochę na bakier. Zdarza mi się wracać do wpisów sprzed roku czy kilku lat i wtedy często odkrywam coś ciekawego: patrząc na tamten czas z perspektywy zaledwie dwunastu miesięcy, nagle widzę, jak bardzo był wypełniony, ile się wydarzyło, ilu ludzi pojawiło się na mojej drodze, ile emocji zostało gdzieś zapisanych między kolejnymi akapitami. Myślę, że gdyby nie ten blog, brakowałoby mi w życiu takiego mojego własnego „pionu”. Czegoś, co pozwala mi na chwilę się zatrzymać, spojrzeć wstecz i złapać właściwą perspektywę. A tak zawsze mogę wrócić do przeszłości i z pewnego dystansu zobaczyć, czy udało mi się zrealizować to, co sobie zamierzyłem, mogę sprawdzić, gdzie popełniłem błędy, co zrobiłem dobrze, a przede wszystkim - przypomnieć sobie te wszystkie dobre, czasem zupełnie niepozorne chwile, których byłem uczestnikiem. I chyba właśnie za to najbardziej lubię pisać, aby nie pozwolić, by życie, które tak szybko płynie, zbyt łatwo mi umknęło.
Ten wpis został opublikowany w kategorii Brak kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

3 odpowiedzi na Sklep, w którym obsługa klienta jest opcją dodatkową

  1. pszczolkamaja's avatar pszczolkamaja pisze:

    No jasne, obsługa jest istotną kwestią całego procesu zakupów. Stracili klienta, a to jest coś, na co nie wolno sobie pozwalać.

  2. Może ten ktoś na kasie to jakieś AI nieprzygotowane na takie pytanie

Dodaj komentarz