…spędziłem głównie pracując. Po wszystkich tegorocznych wyjazdach w końcu wyczerpałem przysługujący mi urlop wypoczynkowy, nawet dni wolnych zabrakło i nie mialem wyboru jak tylko pracować. ElQuattro poszło na ostatnie 3 dni w Dubaju, nim na dobre wróciłem do Polski. Dubaj jak zwykle zachwycił mnie ofertą zakupową, szafa wzbogaciła się o nowe ubrania i dodatki a na półce pojawił się zielony flakonik ulubionych perfum. Na razie nie planuję powrotu w tamte rejony, w obawie że przekroczę limit środków na koncie.

W pracy znowu zmiany, wyszło na jaw że choć jestem przypisany do projektu do września przyszłego roku, to od przełomu lutego i marca zaczynam przenosić swój zespół do Indii. Nie mam nic przeciwko oddania ciapakom rzeczy, które aktualnie robimy, tylko nie podpiszę się pod obietnicą, że będzie to w przyszłości hulało. Mogę wytłumaczyć im wszystko, nawet kilka razy, udokumentować, zrobić instrukcję, ale nie sprawię że oni to zrozumieją. Za bycie zdalnie odpowiedzialnym za taki zespół absolutnie się nie piszę. Nie mój cyrk, nie ma je małpy. Nie wiem jak ułoży się i na ile w ogóle będzie podobał mi się pierwszy kwartał roku. Znając plany pracodawcy i jednocześnie wiedząc, kto odejdzie z zespołu snuję mało pozytywne wizje.

Grudzień kojarzy mi się z nieustającą zabawą i ciągłym imprezowaniem w ramach tzw. wigilii firmowych. Zaliczyłem ich kilka, najgłówniejszą zakończyłem z przytupem o 4.30 nad ranem by o 10.00 świeżuteńki pojawić się w biurze. Gdy wreszcie miałem weekend tylko dla siebie, bez wizyt i rewizyt, kolacyjek, wyjść na drinka, całkowicie oddałem się leniuchowaniu w łóżku. Przeleżałem tak ostatni weekend przed świętami, tyle co rodziców zabrałem na niedzielny obiad do restauracji.

Wigilię spędziłem z rodzicami. Mój humor nie był najlepszy – pół nocy nie spałem bijąc się z myślami czy skonfrontować rodzicielkę za sianie gównoburzy i zepsuć wszystkim święta, czy przemilczeć całą dramę trzymając język za zębami. Stosunkowo udany wigilijny poranek sprawił że zeszło ze mnie całe ciśnienie a wieczorem byłem najukochańszym synem pod słońcem. Aby ten stan bezmiaru empatii utrzymał jak najdłużej, to późnym wieczorem spotkałem się z atrakcyjnym, rozerotyzowanym, kipiącym zbyt dużym libido przeto mało skomplikowanym młodszym kolegą, który od stycznia postawił się zmienić i zrobić sobie przerwę od dotychczasowego birbanckiego stylu życia. Pomagałem mu wygonić z siebie diabła, zobaczymy tylko czy skutecznie…

W lipcu razem z K. natrafiliśmy na ciekawą ofertę wycieczki do Jordanii. Oferta była przystępna, wylot w dzień po świętach, a koszt nie był wygórowany, ponieważ wyjazd nie wiązał się z żadną imprezą sylwestrową. Biuro podróży umożliwiało nawet rezygnację z wyjazdu bez podania przyczyny do 30 dni przed wylotem. Kupiliśmy wycieczkę niemal od razu, tyle że potem wybuchła wojna w sąsiednim Libanie, przez co polscy turyści zaczęli się niepokoić – oprócz mnie oczywiście, bo ja dalej chciałem tam lecieć. Biuro zachowało się wyjątkowo i zaproponowało nam zmianę rezerwacji na inny, podobny wyjazd w tym samym sezonie, z zachowaniem pierwotnej ceny. I tak niespodziewanie Nowy Rok spędzimy na Maderze.