Jadąc na ten urlop mieliśmy ułożony bardzo szczegółowy plan jak chcemy spędzić te kilka dni. Pierwszy dzień miał być słodkim nic nierobieniem z koktajlami w dłoniach. Nazajutrz jednak pod wpływem impulsu wykupiliśmy całodniowy rejs katamaranem na sąsiednie Tintemarre i Anguille.
Kapitalnie było móc leniwie rozłożyć się na pokładzie, sączyć zakrapiany rumem poncz i kolorowe drinki serwowane przez dziewczyny z załogi, beztrosko zażywać kąpieli słonecznych.
Wszystkie plaże i zatoki wyglądały bardzo malowniczo i egzotycznie, co kilkadziesiąt minut zawijaliśmy do tych mniej uczęszczanych, niekiedy prawie pustych by wykąpać się w krystalicznej wodzie i uprawiać snorekling.
Zachłyśnięci widokami, kolorem morza, zamroczeni lekko ponczem urządziliśmy prawdziwy maraton robienia zdjęć w rajskiej scenerii, nieświadomie łapaliśmy promienie słońca, które w efekcie strzaskało nasze twarze tego dnia na mahoń.
Gdyby popatrzeć na ten dzień trzeźwym okiem dzień ograniczał się do pływania od zatoki do zatoki, oglądania identycznych plaż, niezliczonych skoków do wody i wlewania w siebie mnóstwa alkoholu – banał.  Po ostatnich próbach nurkowania na Zanzibarze M nie bardzo chciał dać się namówić na powtórkę z rozrywki.
Nie czul żadnej frajdy więc w końcu dałem mu spokój i w pojedynkę podziwiałem tutejszą rafę z morską fauną i florą.
Anguilla – mała i prawie całkowicie płaska wysepka – suwerenne państwo słynie głównie ze wspaniałych plaż i choć nie widziałem wszystkich rzeczywiście tutejsze były wyjątkowe…
Wieczorem zerwał się wiatr, który przyniósł burze i niepogodę tak, że gdy wpływaliśmy do mariny tonęliśmy w strugach deszczu.