saberblog

Niespodziewanie zadzwonił hr. Penteus. Późno w nocy przyleciał samolotem z Florencji. Nie przypadkiem mocno zaakcentował ten fakt w rozmowie ze mną, bo jest typem fą-fą nawet jak piernie to pachnie lawendą.
Przez 270 bardzo długich sekund opowiadał mi ze zbędnymi szczegółami, jakie to miasto jest piękne, a że w Bolonii widział śnieg, gdzie pił kawę, jaka była pyszna, jakie dobre rzeczy smakował, jaka temperatura jest tam a jaka jest tu i że przeraził sie zamachami w Madrycie i że w Polsce niektórych rzeczy po prostu nie ma i że to i że tamto… (i że kurwa mać chuj z nim).
Dobrze że zalatany jest teraz jak tania dziwka, przynajmniej przestanie mnie sobą dręczyć.
Co ja mam mu jeszcze powiedzieć żeby wreszcie poszedł do diabla?

Minął weekend. Jeszcze w piątek na samą myśl o nim robiło mi się smutno.
Nie miałem żadnych specjalnych planów, myślałem że będzie to jeden z tych nudnych zmarnowanych weekendów, które przesiedzę w domu bezmyślnie oglądając TV.
W sobotę K. wyciągnęła mnie do kina na premierę. 21 gramów pod żadnym względem mnie nie ujął, nie opowiedział też żadnej niezwykłej historii.
Przed północą wylądowaliśmy jeszcze w La Scali na późnej kolacji – okazało się, że nie tylko my byliśmy tam ostatnimi gośćmi. W sali restauracyjnej na piętrze bawił się W. Pszoniak!
Potem na koniec jeszcze szklaneczka czegoś mocniejszego w barze, dużo dużo rozmawiania i tak w łóżku wylądowałem dopiero po 3.
Wczoraj wybrałem się na długi spacer po Starym Mieście, bez żadnego celu, w sumie potrzebowałem pomyśleć.
Na Ostrowie zupełnie przypadkiem spotkałem chłopaków z Opola. I tak spacer zakończył się wizytą w H2O, a spotkanie przypieczętowane kilkoma kuflami piwa, grą w bilard i porannym bólem głowy.

Byłem dziś na spotkaniu bezpośrednio po którym wiele sobie obiecywałem.
Po okresie niepowodzeń wreszcie miało coś drgnąć, zmienić się na lepsze, miały pojawić się konkrety a nie mrzonki i puste obietnice.
Po to uruchomiłem znajomości, żeby w jakiś sposób pomóc szczęściu.

A jednak wychodząc z pokoju miałem wrażenie, że to niefortunne spotkanie zaważy na podjęciu ostatecznej decyzji, raczej przekreśli to, co miało się zdarzyć. Sytuacja była dziwnie groteskowa, jeszcze rano się z niej śmiałem, stopniowo jednak coraz mniej mi do śmiechu.
Mój brat kpił dziś ze mnie, że niepotrzebnie tylko panikuję, użył określenia że nie gorzej niż A. co by znaczyło że jota w jotę jesteśmy do siebie podobni tworząc czarne scenariusze przyszłych zdarzeń.
Wieczór spędziłem w Celticu przy piwie.

Udało mi się znów wpaść na W. na gg.
Po tym co mi opowiedziała o swoich życiu w LA, planach, pomysłach i rozterkach myślę sobie tak: ja to mam problemy – z przeproszeniem ja to nie mam żadnych…

Właśnie wróciłem z pożegnalnego party dla G, która w poniedziałek przeprowadza się do Chicago.
Impreza zorganizowana w Zielonej Latarni była odjazdowa: sami znajomi i przyjaciele, żadnej rewii mody rodem z warszawki, przystępne ceny, prawie wszystkim dopisywały cały czas dobre humory, piwo lało się strumieniami no i był ze mną A.!!!
W przerwach tanecznych wyskoczyłem z nim coś zjeść a na koniec na kawę do Exbudu. Bez niego ten wieczór byłby na pewno inny…

Gdy wracałem do domu (najpierw o godz. 1. w nocy) na przystanku ”shaltowala” mnie koleżanka ze studiów narzekając, że czuje ogromne parcie by popląsać a tu nie ma z kim. Wróciłem, więc z nią Pod Latarnię, bo nie wypadało zostawiać damy w potrzebie i zostałem aż do teraz.
(Ktoś może zapytać dlaczego jeszcze nie idę spać? Jestem wstawiony, rano na pewno będę miał kaca, ale przecież nie pisze się głową, tylko pisze się tyłkiem. Wystarczy na nim usiąść, więc po prostu usiadłem)
W tzw. międzyczasie wspólnie jeszcze zahaczyliśmy o Zielonego Koguta a na koniec wsadziliśmy się oboje w taksówki i wróciliśmy do domu.
Przed tym jednak miałem okazję widzieć jak na przystanku pod Kameleonem jeden facet ”poczęstował” kosą drugiego, po brzuchu, zamaszycie, aż krew tryskała.

Wieczorem zadzwonił do mnie tato i zaprosił nas jeszcze na drinka do baru w Hotelu Dorint.
K. wywołała niezłe zamieszanie, gdy okazało się, że wyszła z cocktail baru w innym płaszczu niż przyszła. A facet, który za nią nagle wybiegł wyglądał jakby chciał ją napaść.

Razem z tatą poszedłem jeszcze do Akropolis na świeżą rybkę.
Gdy Pan Karol przyjął zamówienie tato zniknął na moment w toalecie.
Gdy wrócił oświadczył, że bardzo źle się czuje i że chce wracać do domu, przeprosił mnie i wyszedł. Na odwołanie zamówienia było już za późno.
Ostałem się więc sam przy ogromnym stole, z podwójną porcją soli, sałatki greckiej i dwoma podwójnymi whisky, która po przelaniu do jednej szklanki wyglądała jak sok jabłkowy.
Głupio się czułem patrząc na te puste miejsca wokół mojego stolika.

Spotkałem się wczoraj wieczorem z K.
W restauracji obok naszego stolika siedziała jakaś parka. Z tego co obojgu nam udało się niechcący podsłyszeć spotykali się od niedawna. Facet – typ przystojniaka, dbającego o swój wygląd nie grzeszącego raczej inteligencją (a to ze względu na tematy jakie poruszał!). Jego laska – typ zrobionej lolitki, która jak to się mawia „z nie jednego pieca jadła chleb”.
Gdy podano im głowne danie K. kątem oka zauważyła jak facet zaczyna karmić partnerkę używając swojego widelca.
Wg jej teorii facet, który tak robi jest jednocześnie typem, który w łóżku stara się za wszelką cenę wymusić na partnerce szamanko (czyt. sex oralny).
Ciekawe czy to prawda…