Category Archives: podróże

Ostatni goście przylecieli teraz, J. zawsze dotrzymywała słowa poza tym zarezerwowała bilet na samolot do Wrocławia dokładnie następnego wieczoru po naszym spotkaniu w Bernie. Obiecałem odebrać ich z lotniska i tak zrobiłem. Postarałem się, żeby bezpiecznie dotarli do hotelu, nie … Czytaj dalej →

Zasnąłem przed północą i spałem aż zbudził mnie dźwięk dzwonka w telefonie, wciąż było ciepło i lepko, nie zrobiłem sobie nawet kawy bo chyba eksplodowałaby mi głowa. Dokończyłem pakowanie, zjadłem borówki na śniadanie, dwa razy sprawdziłem czy czegoś nie zapomniałem. … Czytaj dalej →

o 5 rano mam samolot do Zurychu, ale nie potrafię się zebrać w sobie i zacząć pakować. W domu sauna, mózg mi paruje, przeciekam dosłownie każdym otwartym porem i co kwadrans biegam pod prysznic się schłodzić. Nie mogę pić alkoholu, … Czytaj dalej →

Nie powiedziałbym, żebym ostatnimi czasy zbytnio się przemęczał. Przychodzę do biura na 9 a wychodze o 15, czasami w ogóle się nie pojawiam, bo teoretycznie pracuję z domu co w moim przypadku oznacza wylegiwanie się na sofie, sączenie drinków i … Czytaj dalej →

Pewnego rodzaju tradycją stały się zaproszenia na niedzielne śniadania do rodziców, za każdym razem kiedy M. przylatuje do Polski. Tym razem było nie inaczej. Cieszę się z takiego obrotu spraw, że M. skradł im serca, że zaakceptowali go w moim … Czytaj dalej →

Samolot z Bazylei miał ponad pół godziny opóźnienia. Z tego co usłyszałem od K, która kilka godzin wcześniej wylatywała nim z Wrocławia, nad Bazyleą panowały delikatnie mówiąc mało sprzyjające warunki pogodowe, które przyprawiły ją o mdłości. Te pół godziny mogłoby … Czytaj dalej →

Wczoraj ostatecznie pożegnałem K., po pracy zaprosiłem ją jeszcze na drinka do Papa Baru, upewniłem się że przed wyjazdem dostanie odpowiednią dawkę procentów, a kiedy trzeba było prowadzić ją pod ramię, oddałem pod opiekę D., który miał z całej tej … Czytaj dalej →

W poniedziałek poszedłem wcześnie spać, czułem się senny, wskoczyłem więc do łóżka wcześniej wyciszając telefon, bo znając M. byłby pierwszy który próbował złożyć mi życzenia zaraz po północy. Myślałem, żeby poczekać i się o tym przekonać, ale oczy same mi … Czytaj dalej →